بهمئی ها در فارسنامه ناصری

منطقه ی کُهْگيلويه با مساحتی نزديک به 15500 کيلومتر مربع در جنوب ايران و ميان رشته کوه های زاگرس قرار گرفته است. کهگيلويه منطقه ی کوهستانی است که از شرق با سرزمين تُرکهای قشقايي در استان فارس ، از شمال غرب و غرب با سرزمين بختياری و استانهای اصفهان و خوزستان و از جنوب با شهرستان ديلم در استان بوشهر(که خود زمانی جزء فرمانداری کل کهگيلويه بود) همسايه است. ادامه‌ی خواندن

بهمئی ها و حکومت زند

از آنجايي كه حكومت زنديه خود زيرمجموعه تبار لر بوده اند و با كمك و همراهي طوايف لر، حاكم ايران گرديدند، مناسبات گسترده ايي با لر تباران برقرار كرده بودند. انتخاب شيراز به پايتختي سلسله زند هم مزيد بر علت شد و اين ارتباط را ميان آن دو قوي تر نمود. در اين ميان طبيعي بود رقابت ها و حتي درگيريهايي صورت پذيرد. چنانچه تاريخ نشان داده  قوم لر بيشتر از جانب همين اختلاف ها و رقابت هاي دروني ضربه خورده است. ادامه‌ی خواندن

تاریخ ایل بهمئی

پیران و بزرگان بیان می دارند بَهْمِئي يك ايل اصيل و با منشاء نژادي واحد است. تمام بَهْمِئی ها چه افراد عادي و چه کدخدا و خان ، دارای يک جد مشترک می باشند. واژه بهمئي يعني منسوب به بهمن و در واقع اسم ايل بهمئي هم از نام همين جد مشترك گرفته شده است. بهمن جد مشترك و نياي بزرگ ايل بهمئي كه فرزندانش توانسته اند در گذر زمان موجوديت خود را حفظ كرده و نسل خود را بخوبي گسترش دهند تا آنكه سرانجام بعنوان يك ايل مستقل و استخوان دار قد عَلَم نمایند. ادامه‌ی خواندن

طوایف ایل بهمئی

ايل بهمئي يك مجموعه پدر تبار است و در نهايت از نظر نسب شناسي به يك نياي مشترك مي رسد. از آنجايي كه با گذشت زمان و ازدياد جمعيت، ايل بهمئي داراي طوايف گوناگوني گرديده است ما در اين مجال سعي خواهيم كرد شناخت صحيحي از طوايف ايل بهمئي به دست آوريم. ادامه‌ی خواندن