بخش مهّمی از سرگذشت و تاریخ قوم لر را بایستی در میان تنگه‌ها و ارتفاعات جستجو کرد. درهم‌تنیدگی و پیوستگی لرها با زاگرس آنچنان است که می‌توان آنان را وارثان خلف آن جبال معظم دانست. (با سپاس از گووی ارجمند جناب آقای ابوالقاسم خورشیدی فرزند هنرمند ایل بهمئی برای بررسی شعر)
درود ،کاش شما هم از ایل بختیاری یاد میگرفتین و بجای کلمات عربی از کلمات زبان مادری استفاده میکردین ،
سلام
ضمن سپاس از توجه و دغدغه آن مخاطب محترم، موارد زیر جهت تبیین موضوع ارائه می‌گردد:
۱- هرچند هدف بهمئی دات کام پرداختن به هویت و اصالت قوم لر و به‌ویژه ایل بهمئی از جمله تاریخ، ساختار، طوایف و جغرافیای آن است اما ناگفته نماند چنانکه بارها گفته شد وبسایت‌ها از جمله این پایگاه به نوعی «ویترین» در معرض دید عموم، نه تنها در ایران بلکه کل دنیا می‌باشند بنابراین زبان فارسی به عنوان محور انتخاب گردید تا هموطنان از سایر اقوام، امکان آشنایی با هویت مردم لر را داشته باشند.
۲- با این حال، این به معنای بی‌توجهی به زبان مادری (لری) نیست زیرا علاوه بر مطالب و تصاویری که در گفتارهای سایت منتشر می‌شود، در سالیان گذشته، نزدیک به پنجاه تصویر نیز به‌صورت مستقل در سایت بارگذاری شده که بسیاری از آنها شامل ضرب‌المثل‌ها و اشعار به زبان‌های لری بهمئی (که اشتراک بالایی با زبان دیگر لرهای کهگیلویه دارد)، لری بختیاری و زبان لرهای شمالی (لری لرستانی و لکی) است؛ ضمناً مخاطبان گرامی می‌توانند از طریق جست‌وجو به آنها دسترسی پیدا کنند. همچنین ناگفته نماند که انتشار این دسته تصاویر کماکان ادامه خواهد داشت.
۳- در مورد استفاده از واژه‌های عربی و حتی واژه‌های وام گرفته شده از سایر زبان‌ها (مانند ترکی، روسی، انگلیسی، فرانسوی و…) نیز بایستی توجه داشت که بسیاری از این کلمه‌ها طی قرن‌ها وارد زبان فارسی شده و امروزه بخشی از زبان فارسی هستند. به هر حال «رد و حذف کلمات خارجی» و «استفاده از واژه‌های اصیل بومی» دو موضوع متفاوت هستند که بایستی از هم تفکیک شوند؛ یعنی:
۴- هرچند همواره توجه بر این بوده تا از واژه‌های اصیل زبان لری در زندگی روزمره و زبان فارسی در سایت استفاده شود اما همزمان بایستی عنایت داشت که از نگاه این پایگاه «نگهداشت زبان لری» لزوماً مساوی با «فارسی‌گریزی» نیست، همانگونه که «حفظ زبان فارسی» لزوماً مساوی با «عربی‌گریزی»، «ترکی‌گریزی»، «روسی‌گریزی»، «انگلیسی‌گریزی»، «فرانسوی‌گریزی» و… نیست.
در پایان موجب خرسندی است اگر مخاطبین گرامی در کنار توجه به زبان مادری، حتی در موارد ساده‌ای مانند نوشتن نام خود نیز از نوشتار فارسی استفاده کنند؛ زیرا می‌تواند یکی از ساده‌ترین مصادیق پاسداشت و استفاده از خط و زبان فارسی باشد.