وطن بعنوان مام میهن و ناموس همواره جایگاه رفیعی در نزد ایرانیان داشته و عشق بدان در نهاد هر ایرانی نژاده شعلهور و فروزان بوده و میباشد. در این میان لرها نیز بعنوان یکی از اقوام ایرانی همیشه دلداده این مرز و بوم اهورایی و بویژه سرزمین مادری خود یعنی سلسله کوههای سر به فلک کشیده زاگرس بوده و هستند. کوهها یادآور شجاعت، استقامت و آزادگی مردمان لر بودهاند و بخش مهّمی از سرگذشت و تاریخ این قوم سلحشور را بایستی در میان تنگهها و ارتفاعات جستجو کرد. ادامهی گفتار
زبان، عنصری تأثیرگذار در زندگی انسان است از گذران امورات روزمره گرفته تا به کسب علم و دانش و رشد دادن مسیر حیات بشری؛ بهگونهای که گفتهاند زندگی کردن در این جهان و فقط به یک زبان، تکلم کردن در کاخی بزرگ و اقامت گزیدن در تنها یکی از اتاقهای آن شبیه است. آنان که بیش از یک زبان فرا میگیرند، چشماندازهای نو و گوناگونی در برابر خود گسترده میبینند و از دیدگاهها و فرهنگهای دیگران آگاهی مییابند. ادامهی گفتار
نسب و ریشههای خونی که در میان لرتباران بر پایه خویشاوندی پدرتباری استوار است یکی از موارد مورد توجه و مهّم در نوع نگرش لرها نسبت به ایل، طایفه، تیره و در کل «تبار» خود میباشد. بنابراین در گفتار حاضر تلاش میشود نیمنگاهی به ریشه نژادی لرتباران انداخته شود ضمن آنکه ابتدا بایستی به چند نکته مهّم به شرح زیر توجه داشت: ادامهی گفتار
بررسیهای زبانشناسی و فرهنگی نشان دهنده پیوستگی قوم لر با دیگر اقوام ایرانی و به ویژه شعبه فارسی است. قوم لر در زمانهای دور دارای نام یا نامهای دیگری بوده که با گذشت زمان نام قدیمی جای خود را به نام جدیدتر داده تا اینکه سرانجام واژه لر جایگزین دیگر نامها گردیده است. ادامهی گفتار
قبل از آنکه برخی اقوام آریایی کوچ معروف خود را به سوی فلات ایران آغاز کنند، کهنترین مردم ساکن ایران که صاحب خط بوده و از خود نام و نشانی به جا گذاشتهاند همانا عیلامیها هستند. محدوده عیلام شامل تمام استان خوزستان و کهگیلویه، بخشهای جنوبی استان لرستان و همچنین قسمتهایی از ایلام، بختیاری، بوشهر و فارس امروزی بوده است. ادامهی گفتار