دلنوشته

ای کاش بجای تو به زیر خاک میرفتم

ای پدر، وجودت نوری در خانه ی ما بود؛ ای تمام وجود، روح و آرام جانم.
ای پدر، با دلی اندوهگین و مالامال از غم رضایت دادیم به رضای خداوند و دوری از تو در این دنیای فانی.
ای پدر، از پیشگاه خداوند توفیق صبر و شکیبایی در فراقت و همچنین خدمت در باقی عمر به مادری فداکار را خواهانم.

زنده یاد جهانشاه خلیلی

در تمام دوران زندگانی اوّلین الگو شخصیت والایی بنام پدر بود. پدری که همواره به «اصالت لر» افتخار می نمود. گویی پیش از بهره مندی در محضر بزرگانی چون حاج محمدعلی خان خلیلی و فرزندشان حاج ناصرخان خلیلی، به راه و منش وی در راه قدم برداشتن در مسیر پاسداشت اصالتها اقتدا شد.

در پایان ضمن سپاس بیکران از ابراز همدردی چهل روز گذشته هموطنان گرامی، همتباران عزیز لر، گووَل گرانقدر بهمئی و نیز مردم شریف بهبهان در غم از دست دادن آن پدر دلسوز و فداکار، از درگاه خداوند متعال تندرستی و سعادت را برای بزرگواران خواستار است.

بیست و دوم مهرماه هزار و سیصد و نود و هشت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.